ฝืน...เราหลอกตัวเองหรอ?

posted on 14 Jan 2010 22:04 by kisskiss11 in Diary
         ฮะๆๆ!พบกันอีกแล้วนะค่ะ....มิคังนี่ก็แปลกเน๊อะ!เจ็บแล้วไม่จำ...เจ็บซ้ำเจ็บซาก.....แต่เรากลับยังยิ้มให้กับคนรอบข้างเรา....นี่เรากำลังหลอกตัวเองอยู่ใช่มั๊ยว่ามันไม่เจ็บ....


ฮะๆ!!ไม่น่าเลยเรา...ไม่น่าไปรักคนจากโลกไซเบอร์อย่างพี่เขาเลย...รักมากจริงๆนะ...  พี่เขาโกหกเรามาตลอด6ปีที่รู้จักกันว่า....
"พี่อายุมากกว่าเรา12ปีนะ"
แต่เรากลับยิ้มรับไม่กลัวที่จะรักคนที่แก่กว่าอย่างพี่เขา...
       เรากับพี่เขาเคยคบกันเมื่อ3-4ปีก่อนเรารักพี่เขามากๆ...รักจนบรรยายไม่ได้(แต่เราไม่เคยเจอหน้าพี่เขาเลย)   พอคบกันได้เกือบๆ3ปีพี่เขาก็บอกเลิกเรา

"พี่มีคนอื่นตอนคบกับเราเมื่อปีกว่าๆนี้เอง...พี่ขอโทษเราเลิกกันเถอะ...พี่กับเขากำลังจะแต่งงานกัน..."

   พี่เขาไม่รู้หรอกว่าเราบอบช้ำขนาดไหนต้องร้องไห้ทุรนทุรายมากเพียงใด...ไม่เคยรู้  เราเจ็บปวดและเกลียดชังพี่เขามากในช่วงแรกๆ ต่อมาเรากับพี่เขาก็เป็นเหมือนพี่น้อง    เวลาผ่านไปประมาณ2-3ปีเราไม่ได้คุยกับพี่เขาเลย...แม้ว่าเราจะคบอยู่กับคนอื่นแต่เรา...เรากำลังหลอกตัวเองอยู่ว่าไม่ได้อาลัยอาวรณ์พี่เขาเลยและไม่ได้กำลังคิดถึง

              และไม่นานนักเมื่อปีที่แล้วเราได้คุยกับพี่เขาอีกครั้ง...เราดีใจมากแต่ปากเราก็รังแต่จะพูดจิกกัดพี่เขาตลอด...เรายังรักเขาอยู่สินะ...เราคุยกันอย่างสนิทสนมกันมาเป็นเวลาหลายๆเดือน   เชื่อมั๊ย?ว่าเรายังจำวันเกิดพี่เขาได้ดีแม้ว่าจะผ่านไปนานซักเท่าไหร่...  แล้วเมื่อ3วันก่อนพี่เขามาขอคืนดีเรา...เราดีใจจนบอกไม่ถูกเหมือนกับว่าได้ของสำคัญกลับคืนมาแล้ว...ใช่เราคิดอย่างนั้น...      แต่พอวันนี้เราก็รักพี่เขามากขึ้นพี่เขาส่งข้อความมาขอโทษเราเรื่อที่พี่เขาโกหกเรามาตลอดว่าอายุมากกว่าเรา12ปีทั้งๆที่พี่เขาอายุมากกว่าเราเพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น....  พอคุยโทรศัพท์กันพี่เขาก็บอกว่าช่วงแรกๆจงใจจะหลอกเราจริง...พี่เขาไม่ได้เป็นหมออย่างที่พี่เขาบอกเรา...พี่เขาหลอกว่ารักเราจนกระทั้งเมื่อ4ปีก่อน...ฮะๆ!!น่าสมเพชมั๊ยล่ะ!?เรานี่มันถูกหลอกง่ายดีจัง^^  แต่เชื่อมั๊ยว่าพี่เขาบอกว่ารักเราตอนนี้จริงๆ...จริงๆแล้ว...เราอยากถามพี่เขาจริงๆว่า...

'พี่แค่เหงาหรือรักเราจริงๆ...'


เพียงแค่นั้นจริงๆที่เราอยากรู้แต่พรุ่งนี้พี่เขาไปเข้าค่ายไม่ได้เอาโทรศัพท์ไปคงไม่มีเวลามานั่งตอบคำถามไร้สาระของเราหรอกว่าม่ะ^^  แต่ที่แน่ๆคือเรารักพี่เขาเหมือนเดิมแม้รู้ว่ามันจะต้องเจ็บ...ต้องร้องไห้...ถ้าถามว่าเรากลัวมั๊ยที่จะต้องร้องไห้เจ็บปวดใจเพราะพี่เขาคำตอบคือ...กลัว...เรากลัวจริงๆ...กลัวจนไม่รู้จะทำยังไง....ทุกคนช่วยบอกเราทีที่เราฝืนยิ้มนี่ดีรึเปล่า?เราควรจะเชื่อใจพี่เขาอีกดีมั๊ย?

Comment

Comment:

Tweet

อ่า...อย่าคิดมากเลยนะ

โลกออนไลน์...คือโลกเสมือนจริง

หากแต่ไม่ใช่...โลกแห่งความเป็นจริง

เลือก...ที่จะอยู่กับความเป็นจริงดีกว่านะ

คนที่โกหกได้ขนาดนี้น่ะ?

อย่าไป...ยึดติดมากมายเลย

เจ็บ...มันมีวันหายอยู่แล้วล่ะ

ยอมเสียน้ำตาสักหน...แล้วเลือกที่จะเยียวยาหัวใจด้วยความรักจากปะป๊ากับหม่าม๊าของเรา คนที่ไม่มีวันโกหกเราซะดีกว่า

ปล. ไม่รู้ว่ามองโลกแบบเนกาทีฟไปหรือเปล่า...แต่ว่าคิดอย่างนี้จริงๆ นะ

สู้ๆ น่า...สักวันมิคังเองก็จะได้เจอแน่ๆ



surprised smile

#5 By on 2010-01-15 21:36

ิถ้าเราเป็นเเฟนที่กำลังจะเเต่งงานกับผู้ชายคนนี้ เราอาจจะคิดใหม่เลยก็ได้ค่ะ หลอกผู้หญิงสองคนว่ารักเธอคนเดียวเเบบนี้ ใช้ไม่ได้จริงๆ

#4 By 'เด็จป้า on 2010-01-15 19:45

... 'สันดาน'ผู้ชาย

พี่คิดว่ายังไงละคะ ??

#3 By KAIMOOK on 2010-01-15 00:21

โลกออนไลน์

#2 By Mode Bangkok on 2010-01-14 22:24

รักกันในโลกไซเบอร์เป็นอะไรที่ยากมากจริงๆนะคะเราว่า
ยิ่งไม่ได้เจอกันอีก..
แค่คุย.? ก็มีความสุขแล้วจริงๆหรอคะ

เราก็เคยมีนะ.. คุยๆกันไป 2-3 ปี
สุดท้ายก็จบกันไปเพราะรู้ว่ายังไงก็คงไม่มีทางเป็นไปได้
ยังไงเค้าก็เป็นแค่คนที่คุยในหน้าจอ หรือเสียงในโทรศัพท์ แต่ตอนนี้ก็ยังก็ยังคุยกันอยุ่นะคะ

ลองมาคิดๆดู
เรารักเค้า หรือแค่หาคนคุยด้วยเพราะเหงา หรือเพราะเราคุยกับเค้าจนชินมากกว่ารึเปล่าคะ

#1 By ,,A|way$_tOgether* on 2010-01-14 22:17