[FicKHR:Happy New Year]

posted on 04 Jan 2010 14:59 by kisskiss11 in Short-Fic

Title:Happy New Year

Pairing:6927

Rate:PG-15

Author:คุณหนูส้มหล่น(Mikan)

Warning:เตรียมทิชชู่ซับน้ำหมากเอ๊ย!!!น้ำตาให้พร้อม(เว่อร์)

Summanry:

                    ...เวลาของผมมีไม่มากนักนะครับ ....ดังนั้นอย่ามัวแต่เศร้านะครับ....วองโกเล่ที่รักของผม========================================

31/12/xx

 ...10...รุ่นที่10คร้าบ!!!” “!!!”ร่างเล็กของ ซาวาดะ สึนะโยชิ สะดุ้งโหยงเมื่อถูกเรียกโดยเพื่อนสนิท(?)ผู้เป็นมือขวาของเขา 

 

ม...มีอะไรหรอโกคุเดระคุง?เสียงใสเอ่ยขึ้น 

 

ก็ผมเห็นรุ่นที่10เหม่อมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะครับ!!รุ่นที่10เป็นไข้ไม่สบายปวดหัวตัวร้อนตรงไหนรึเปล่าครับ?สีหน้าตื่นๆของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีเงินทำให้ร่างเล็กเผยยิ้มแห้งๆออกมาจากนั้นจึงปั้นสีหน้าให้ปกติที่สุด

 ไม่เป็นไรหรอก...เชื่อฉันเถอะ..นะริมฝีปากบางราวกับกลีบกุหลาบคลี่ยิ้มบางๆก่อนที่จะลุกจากที่นั่ง

 แล้วนั่นสึนะจะไปไหนน่ะ?ไม่กลับด้วยกันหรอ?ยามาโมโตะ ทาเคชิ เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนของตนกำลังจะเดินออกจากที่นั่งโดยที่ไม่รอพวกตนเหมือนทุกๆวัน 

 

เอ่อ...คือว่าวันนี้ฉันติดธุระนิดหน่อยน่ะ...โทษทีนะแฮะๆๆ!!”พูดจบก็รีบจ้ำออกจากห้องไป 

 

สึนะเป็นอะไรไปน่ะ?ร่างสูงหันไปถามร่างที่เล็กกว่า 

 

ไม่รู้สิ...รุ่นที่10...

 

 6927692769276927692769276927692769276927692769276927692769276927692769276927          ...ร่างเล็กเรือนผมสีน้ำตาลไหม้ฟูฟ่องเดินมาเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย นัยน์ตาสีเปลือกไม้เหม่อมองไปตามเส้นทางที่ประดับประดาของตกแต่งวันปีใหม่

 ...ถ้าหาก...ถ้าหากนายได้เห็นในสิ่งที่ฉันเห็นอยู่..มันจะดีซักแค่ไหนกันนะ....มุคุโร่...

นี่ฉัน...เดินมาถึงตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย!!?มือเรียวคู่สวยยกขึ้นมาขยี้หัวตัวเองด้วยอาการงงปนตกใจ  เมื่อขาเจ้ากรรมดันเดินมาหยุดอยู่หน้าโกคุโยแลนด์ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้!! 

 

เฮ้ยยย!!!นั่นมันวองโกเล่นี่หว่าคาคิปี้~!!!”เจ้าของทรงผมสีทองชี้ไม่เป็นทรงชี้นิ้วไปยังร่างเล็กที่ยืนค้างเติ่งหน้าที่พักของพวกเขา

 มาที่นี่...มีธุระอะไรรึเปล่า?...หนุ่มเงียบเอ่ยด้วยเสียงเย็นดวงเนตรสีดำสนิทจับจ้องร่างเล็กที่ยืนเก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก  

 

คือฉัน...เอ่อ..ฉัน....

 

 บอส...เข้ามาก่อนสิค่ะไม่ทันที่ชายหนุ่มร่างอ้อนแอ้นอรชรจะตอบอะไรหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีอเมทิสต์ก็เดินออกมาต้อนรับตนในชุดเดรสสีดำที่ไม่เข้ากับเทศกาลเอาซะเลย 

 

นี่!!ยัยขี้เหร่!!จะให้คนเข้าซี้ซั่วได้ไงห๊ะ!!!”เคนแหกปากลั่นแต่หาได้หญิงสาวสนใจไม่  เธอดันหลังของผู้เป็นบอสให้เข้าไปด้านในโดยที่ยังคงมีเสียงโวยวายของคนขี้โมโหอยู่ตามเคย 

 

แล้วเธอพาฉันมานี่ทำไมน่ะ? 

 

อ๊ะ!ไปไหนแล้ว? เมื่อจะหันไปถามนั้นร่างของโคลมก็หายไปไหนไม่รู้เมื่อเป็นเช่นนั้นเจ้าของนัยน์ตาสีเปลือกไม้กลมโตกรอกหาคนที่น่าจะอยู่ข้างหลัง

 

 คึหึหึ!ขอโทษที่ทำให้รอครับ 

 

ม..มุคุโร่!!!”

              ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก!เมื่อมือหนาของบางคนมาวางแปะที่ไหล่เล็กของตน แต่...ต้องตะลึงไปยิ่งกว่าเมื่อรู้ถึงผู้ที่มาทักตน 

 

ท..ท..ทำ...อุบ!!” 

 

ชู่~ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้วครับเจ้าของเรือนผมสีไพลินยกมือขึ้นมาปิดปากบางที่กำลังพะงาบๆอยู่ก่อนที่จะสวมกอดจากด้านหลัง 

 

ผมคิดถึงคุณมากนะครับวองโกเล่...คนตัวสูงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยินอะไร

 ฉ..ฉัน..ฉันก็คิดถึงนาย...คิดถึงมากๆด้วยฮึก!!”หยาดน้ำใสไหลรินอาบแก้มขาวนวลเนียน ร่างเล็กสั่นสะท้านด้วยความเศร้า

....ไม่เอาอีกแล้ว!!ไม่อยากให้จากไปไหนอีก!!!....

 ชู่~!ไม่เอาครับวองโกเล่...หยุดร้องเถอะครับริมฝีปากหนาก้มลงมากระซิบที่ข้างหูของสึนะด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา 

 

...คนตัวเล็กกว่าได้แต่เงียบปล่อยให้คนตัวสูงกว่ากอดตนเองอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน...

 ท่านมุคุโร่ค่ะ...เร่งหน่อยคะเวลามีน้อยเต็มที...โคลมเดินออกมาจากห้องด้านข้าง มุคุโร่พยักหน้าให้เล็กน้อยก่อนที่จะหันหน้าไปหาสึนะ

 ??คิ้วเรียวมุ่นลงอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากเจ้าของดวงเนตร2สีนั่งชันเข่าข้างหนึ่งก่อนที่จะจับมือเรียวข้างขวามาจุมพิต

 ไปเที่ยวกันเถอะครับ...วองโกเล่ที่รักของผม 

 

บ..บ้า!!”เพียงแค่ประโยคเพียงประโยคเดียวก็ทำให้ดวงหน้าหวานขึ้นสีเรื่อ 

 

หลับตาลงสิครับ... 

 

เห?เมื่อได้ยินดังนั้นดวงเนตรกลมโตคู่สวยก็รีบหลับลงทันใด เมื่อเห็นดังนั้นแล้วมุคุโร่จึงค่อยๆย่อตัวลงมาจุมพิตที่กลางหน้าผากมน... 

 

“!!!”ฉับพลันนั้นภาพรอบข้างก็กลายเป็นสีขาวสว่างจนแสบตาก่อนที่จะกลายเป็นลานกว้างที่ตรงใจกลางมีสวนดอกไม้ขนาดเล็กขนาดอยู่  รอบๆนั้นประดับประดาไปด้วยแสงสีสดใส มีสัตว์เล็กสัตว์น้อยสัญจรไปมา 

 

เอาล่ะ...ลืมตาได้แล้วครับสิ้นเสียงทุ้มนุ่ม เจ้าของดวงเนตรสีเปลือกไม้กลมโตก็รีบลืมขึ้น  ภาพที่ปรากฎตรงหน้าช่างสวยสดจนเขาพูดไม่ออก

 ม..มุคุโร่!นาย..นายออกมาได้ไงกันน่ะ!?นี่นายคงไม่ได้หนีมาอีกสินะ!!?สึนะแหกปากลั่น 

 

คึหึหึ!กลายเป็นทูน่าขี้โวยวายตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ^^”ร่างสูงยิ้มร่าจนน่าหมั่นไส้ 

 

ฉัน...ฉันคิดถึงนายมากนะมุคุโร่...คิดถึงมากๆด้วยมือเรียวเล็กขยุ้มเสื้อหนังที่คนตัวสูงสวมอยู่แน่น ใบหน้าอ่อนวัยก้มลงนิ่ง จุ๊บ!     ริมฝีปากหนาทาบทับริมฝีปากเรียวบางราวกับกลีบกุหลาบอย่างอ่อนโยนจนคนถูกกระทำอยากจะหยุดเวลาไว้อย่างนี้

...ได้โปรด..อย่าจากฉันไปอีกนะ... 

 

คึหึหึ!นอกจากจะเป็นทูน่าขี้โวยวายยังจะเป็นทูน่าขี้แยอีกหรอครับคุณน่ะคึหึหึ!^^”รอยยิ้มนี้ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย  ยังคงยิ้มให้เขา...อย่างอบอุ่นเสมอเลย.... 

 

บ..บ้า!!”มือเรียวทุบที่ไหล่ของคนตัวสูงกว่าเบาๆ 

 

ทางวินดิเช่อนุญาตให้ผมออกมาพบคุณได้ครับ...แต่....มุคุโร่เว้นช่วงไว้เพียงแค่นั้นพลันรอยยิ้มอันอบอุ่นก็เหือดหายไป

 ต..ต...แต่...แต่อะไร?ริมฝีปากบางได้รูปเบ้เล็กน้อย 

 

ผมน่ะ...มีเวลาอยู่ได้ไม่นานนักหรอกครับ...ดังนั้นคืนนี้...ใช้เวลาให้คุ้นค่าที่สุดนะครับมุคุโร่ค่อยๆขยับยิ้มดังเดิม 

 

อ..อื้ม!” 

     ...ฉันจะเอาแต่ใจตัวเองเกินไปมั๊ยนะมุคุโร่..?ฉันน่ะ....อยากหยุดเวลาอยุ่ตรงนี้จังเลย...

 

 [11.57PM.]

 

 วองโกเล่ครับ... 

 

เห?อะไรหรอมุคุโร่?รอยยิ้มสดใสมอบให้ชายหนุ่มเรือนผมสีไพลิน 

 

...ร่างสูงมิได้เอ่ยอะไรยังคงเงียบงันอย่างนั้นเป็นเวลานั้นจนคนร่างเล็กกว่าเกิดใจไม่ดีแปลกๆ 

 

อ..อ..อะไรหรอมุคุโร่?สึนะฝืนยิ้มทั้งๆที่ใจจริงรู้สึกกังวลใจ...กังวลและกลัวมากๆก็ตาม..... 

 

ผมรักคุณนะครับวองโกเล่...ริมฝีปากหนาค่อยๆเลื่อนต่ำลงมา

 [11.59.59PM.] 

 

           เพียงแค่เสี้ยววินาที.....เพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น...ร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีไพลินก็หายวับไปกับตาของสึนะ....ทั้งๆที่...อีกแค่ไม่กี่มิลฯก็จะถึงริมฝีปากของเขาแล้วแท้ๆ

 

 ...ฮึก!!..ฉัน...ฉัน...ฉันก็รักนายนะมุคุโร่...ฮึก!!ฉันรักนายได้ยินมั๊ย?!!!ฮือ!!!”ร่างแบบบางทรุดลงนั่งกับพื้นแต่ไม่ทันไรก็ได้รับความอบอุ่นจากอ้อมกอดของใครบางคน

 ...ไม่เป็นไรคะบอส...ท่านมุคุโร่..ฮึก!...ท่านมุคุโร่!...จะต้อง..ฮือ!!จะต้อง...กลับมาอย่างแน่นอน!!...ฮือ!!!”ทั้งสองร่างกอดกันกลมราวกับว่าจะปลอบใจซึ่งกันและกัน... 

           ...ซักวัน....ซักวันนายจะต้องกลับมานะ...มุคุโร่..สายหมอกที่รักของฉัน... 

 

================================================================                  คุฟุฟุ!!ต้อนรับปีใหม่(ที่ล่าช้าไปมากกกกก....กกกกกก)ก็แหมๆ~>/////<เน็ตมันล้มนี่นาจะทำยังไงได้>__<เอาเป็นว่าอัพแล้วนะค่ะ^^แฮปปี้นิวเมียเอ๊ย!!!Happy new year~!!ค่า~~!!!!>O<

edit @ 4 Jan 2010 17:18:32 by !!•~MiKan~•!!

Comment

Comment:

Tweet